Stojąc pod niebem bez góry i dołu
tętnię dojrzały do wielkości gwiazd.
Własnych zaklęć ogromne koło
krążę po niebie płynącym w czas.
W sklepieniu cichym jak śmierć słowików
nagle porywa mosiężny cyklon
i tylko ludzie zostają - podobni
rozdartym nad śmiercią cyrklom.
A tu dzwonią światy obojętne,
maczek gwiazd zamieniony w kosmos,
rosną groźnie światy obojętne,
przybliżone planety...
Bez imienia, Co wieczór widzę twoje oczy..., Autobiografia, Znów wędrujemy, Burza, ...
zobacz ranking
Astronomia, Ojczyzna II, Znów wędrujemy, ...
zobacz ranking
Burza, Ciemna miłość, Astronomia, Bez imienia, Ojczyzna II, Autobiografia, Co wieczór widzę twoje oczy..., ...
zobacz ranking
Ciemna miłość, Znów wędrujemy, Astronomia, Co wieczór widzę twoje oczy...,
Dawid - zobacz wybrane
Znów wędrujemy, Burza, Ojczyzna II, Bez imienia,
Maja - zobacz wybrane
Elegia o... (chłopcu polskim), Autobiografia, Astronomia, Co wieczór widzę twoje oczy..., Burza, Bez imienia, Ciemna miłość, Znów wędrujemy,
Klaudia - zobacz wybrane
