Leżymy w łożu mrocznym jak na dnie strumienia
wyschłego. Włosy długie, poplątane wioną,
rozdzielają się, łączą jak smugi cierpienia
i niosą się jak ścieżki ku dalekim strunom.
Tu u nas zła tarnina rośnie tak po brzegu
biała czasem, a czasem jest jak rozpacz dłoni,
i armie ciężko dzwonią jak wykute w śniegu,
w księżycach jasnych sunąc. Krzyk, parskanie koni
i czołgów ryk podziemny - jakby wydzierały
Ojczyzna II, Co wieczór widzę twoje oczy..., Elegia o... (chłopcu polskim), Znów wędrujemy, ...
zobacz ranking
Autobiografia, Ojczyzna II, Astronomia, Bez imienia, ...
zobacz ranking
Ojczyzna II, Astronomia, Znów wędrujemy, Autobiografia, Burza, Co wieczór widzę twoje oczy..., ...
zobacz ranking
Ciemna miłość, Znów wędrujemy, Astronomia, Co wieczór widzę twoje oczy...,
Dawid - zobacz wybrane
Znów wędrujemy, Burza, Ojczyzna II, Bez imienia,
Maja - zobacz wybrane
Elegia o... (chłopcu polskim), Autobiografia, Astronomia, Co wieczór widzę twoje oczy..., Burza, Bez imienia, Ciemna miłość, Znów wędrujemy,
Klaudia - zobacz wybrane
